มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๔
.
        "บูรณ์......... ฉันไม่รู้ว่าเป็นอะไร ก่อนนอนเหมือนจะไม่สบาย เมื่อคืนก็ฝันไม่ดีอีก" เฮีย
จ๋วง (สามีของฉัน) ระบายความในใจกับฉัน
        "แล้วเฮียฝันว่าอะไรล่ะ" ฉันเอ่ยถามพร้อมกับสังเกตเห็นท่าทางอันอิดโรยของเฮียจ๋วง
        "ฉันฝันว่าเดินไปที่สระน้ำ มีผู้หญิงกำลังเล่นน้ำอยู่ เรียกให้ลงไปเล่นน้ำด้วย ฉันกำลังจะ
เดินลงน้ำพอดี ตกใจตื่นก่อน และบางทีก็ฝันว่ามีคนตัวใหญ่ๆ ลากลงมาจากชั้นบน แล้วทุบตี ฉัน
เจ็บมากจนสะดุ้งตื่นขึ้นมา" เฮียจ๋วงเปิดปากสาธยายความฝันให้ฉันฟัง

        ปกติเฮียจ๋วงพักอยู่ที่ร้าน ซึ่งทำกิจการขายอุปกรณ์ก่อสร้างในอำเภอโนนสูง ส่วนฉันกับ
ลูกๆนอนพักอยู่ในอำเภอเมืองโคราช รุ่งเช้าราวๆเจ็ดโมง ฉันขับรถเดินทางเกือบสามสิบกิโลเมตร
มาช่วยค้าขายที่ร้าน ในบางวันเฮียจ๋วงจะมาพักด้วยกันที่ในเมือง
        ..................
        ............
        .......

ต่อมา.....

        ฉันสังเกตเห็นความผิดปกติที่ขาของเฮียจ๋วง ซึ่งบวมออกมามากขึ้น และมีอาการไข้ขึ้นสูง

        "เฮีย......... เป็นอะไรรึเปล่า ไปหาหมอเถอะ" ฉันเอ่ยชวนเฮียจ๋วงด้วยความเป็นห่วง
        "ไม่เป็นไรหรอก......... ยังทำงานได้ ไม่เป็นอะไรมาก" เฮียจ๋วงตอบ
        "แล้วเฮียเลิกสูบบุหรี่ กินเหล้าบ้างได้มั้ย ฉันกลัวเฮียจะเป็นมะเร็ง" ฉันเอ่ยปากเตือนเฮีย
จ๋วง เมื่อเห็นอาการที่ไม่สู้ดีนัก
        "ถ้าฉันสูบบุหรี่แล้วเป็นมะเร็ง คนอื่นที่สูบมาตั้งนานก็ตายกันหมดแล้ว" เฮียจ๋วงพูดตัดบท
        "........................................."

        ฉันจนปัญญาที่จะพูด ได้แต่นิ่งเงียบ
        ..................
        ............
        .......

ในเวลาต่อมา.........

        เท้าของเฮียจ๋วงบวมมากขึ้น ไม่มีทีท่าว่าจะหายขาด ฉันจึงพาเฮียจ๋วงไปที่คลินิก หมอทำ
การตรวจร่างกายของเฮีย แล้วจ่ายยามาให้

        "เฮียจ๋วงเป็นโรคอะไร?"

        เป็นตะกอนที่ตกค้างอยู่ภายในใจฉัน ที่หมอไม่ได้บอกมาด้วย
        เมื่อนำยามาทานที่บ้าน อาการบวมที่ขาค่อยทุเลาลง
        ..................
        ............
        .......

ต่อมาไม่นานนัก..............

        ขาของเฮียจ๋วงก็บวมขึ้นมาอีก

        "เฮีย..... ควรจะไปโรงพยาบาลได้แล้วนะ" ฉันยื่นคำขาด
        "ฉันไม่มีเวลาหรอก ที่ร้านงานเยอะ" เฮียจ๋วงตอบปฏิเสธด้วยความกระอักกระอ่วนใจ