** ออทิสติกที่ไร้ขีดจำกัด **

        อย่างที่หลายๆท่านทราบเบื้องต้น คนที่เป็นโรคออทิสติกจะมีโลกส่วนตัวของตัวเองสูง หมกมุ่น จดจ่อทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพียงอย่างเดียว แตกต่างจากโรคสมาธิสั้นโดยสิ้นเชิง(แต่หลายคนก็ยังเข้าใจว่าโรคออทิสติกกับสมาธิสั้นเป็นโรคเดียวกัน รวมทั้งเพื่อนผมที่เขียนบล็อกด้วยกันนี่แหละ)

        มีใครรู้บ้างหรือไม่ว่าโลกส่วนตัวของพวกเขานั้นเป็นอย่างไร? พวกเขาคิดอะไรกันอยู่? คิดเช่นไรต่อสังคมภายนอก? แล้วทำไมถึงเป็นอย่างนั้น? ผมได้เฉลยออกมาในรูปแบบของบทความ "เมื่อผมเป็นออทิสติก" ที่ดัดแปลงจากที่ตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์โฟกัสโคราช ผมจัดไว้ในหมวด Autist

        นอกจากเรื่องราวของเด็กออทิสติก(ในตอนนั้นนะ)ที่ร้อยเรียงขึ้นมาให้ได้อ่านกัน แม่ผมเองภูมิใจและเต็มใจนำเสนอชีวิตในวัยเด็กของท่าน โดยผมเรียบเรียงในรูปแบบนิยายให้ได้ติดตามกัน โดยผมจัดไว้อยู่ในหมวดหมู่ Mother อีกเช่นกัน

        เอาล่ะครับ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เราเข้ามาสู่โลกของเด็กชายราศีตาชั่ง(ก็ในตอนนั้นอีกนั่นแหละ)ณ บัดนาวเลยคร้าบบบบ...